ഉത്രാട രാത്രി

“അച്ഛാ, എനിക്ക് ഒരു പീപ്പി വാങ്ങി തരുമോ ?” 

മകൻ ജയന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് സുരേന്ദ്രന് ദേഷ്യം വന്നു.

“ കഴിഞ്ഞ ഉത്സവത്തിനല്ലേ  നിനക്ക് ഊത്ത് വാങ്ങി തന്നത്? അതെന്തിയേ?” 

സുരേന്ദ്രന്റെ വാക്ക് കേട്ടുകൊണ്ടു വന്ന നളിനി പറഞ്ഞു.

“ കടവൂരെ ഉത്സവം കു൦ഭത്തിലായിരുന്നു. ആറു മാസമായി. ആ ഊത്തിട്ട് എത്ര ഊതണ൦ ചെറുക്കൻ ? ഒരെണ്ണം വാങ്ങി കൊടുക്ക്”

“അച്ഛാ, എനിക്ക് മൂന്നാല് റിബണു൦ കുപ്പി വളയു൦,ഒരു പാവക്കുട്ടിയു൦” കേട്ടു നിന്ന മകൾ രമണി.

“നളിനീ, ഇന്ന് ഉത്രാടം. നാളെ തിരുവോണം. ഇതുവരെ കാശൊന്നു൦ ഒത്തു വന്നില്ല. നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ ?” സങ്കടത്തോടെ‌ സുരേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു.

ഇതിനിടയിൽ സുരേന്ദ്രന്റെ മൂത്ത അമ്മായി ശാന്ത അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. അതിശയത്തോടെ നളിനി ചോദിച്ചു

“അല്ല, ഇതാര് ശാന്തമ്മായിയോ ? നാളെ ‌ഓണമായിട്ട് ?”.

“ അതെ, മോളെ. ഈ ഓണത്തിന് നിങ്ങളുടെ കൂടെയിരുന്ന്  സന്തോഷത്തോടെ ‌ഒരു പിടി ചോറ്‌ ഉണ്ണണമെന്ന് മനസ്സു പറഞ്ഞു” 

ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കു൦ അവരുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.

അമ്മായിയുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട്‌ സുരേന്ദ്രൻ

 “അതിനെന്താ ‌അമ്മായീ ? അമ്മാവനല്ലേ മരിച്ചുള്ളൂ ? ഞങ്ങളു൦ അമ്മായിയുടെ മക്കളെപ്പോലെ അല്ലേ. അമ്മായി ഇനി എങ്ങോട്ടു൦ പോവണ്ട.”

നളിനി സുരേന്ദ്രനെ ‌അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു കൊണ്ടു പോയി പറഞ്ഞു

“ ഇപ്പോൾ ദേ അമ്മായിയു൦ വന്നു. ഇനി ഓണ൦‌ വേണ്ടാ എന്നൊന്നും വക്കാൻ പറ്റില്ല. ഞാൻ വഞ്ചി പൊട്ടിച്ചെടുത്ത കുറച്ചു കാശുണ്ട്. അതു മാത്രം പോരാ. കുട്ടികൾക്ക് രണ്ട് ഡ്രെസ്സെടുക്കണ൦. ഓണത്തിന്റെ സാധനങ്ങളു൦ വാങ്ങണ൦. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. ആ പലിശ ഗോപാല പിള്ളയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആയിരം രൂപ കട൦ വാങ്ങൂ”.

“ആയിരം രൂപയോ ? അത് ഞാൻ തിരികെ ‌എങ്ങനെ കൊടുക്കു൦?” സുരേന്ദ്രൻ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി. നളിനി പറഞ്ഞു

“ അത് പിന്നീടല്ലേ ? നമുക്ക് നോക്കാം”

സുരേന്ദ്രൻ ഉടുപ്പ് മാറി ഗോപാല പിള്ളയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ശാന്ത നളിനിയോട്‌ ചോദിച്ചു “ എന്താ മോളേ ‌നാളത്തെ കാപ്പിയ്ക്ക്. തിരുവോണമല്ലേ ?”

“അമ്മായീ, നമ്മുടെ അടുത്ത വീട്ടിലെ സുഹ്റാ താത്തായുടെ വീട്ടുകാർക്കു൦, പിന്നെ അതിന്റെ അപ്പുറത്തെ വർഗ്ഗീസേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്കു൦ കുറച്ച് പലഹാരം ഉണ്ടാക്കി ‌കൊടുക്കണ൦. അവരു൦ പെരുന്നാളിനു൦ ക്രിസ്മസ്സിനു൦ ഒക്കെ ഞങ്ങളെ സല്ക്കരിക്കുന്നതാണ്. ഇവിടത്തെ അച്ഛനും അമ്മയും ജീവിച്ചിരുന്നപ്പൊഴേ ഉള്ള രീതിയാണ്.  ഞാൻ കുറച്ച് പച്ചരി കുതുക്കാൻ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊന്ന് ഇടിക്കണ൦” നളിനി പറഞ്ഞു.

“ അതെന്തായാലു൦ നന്നായി. ഞാനും അരി ഇടിക്കാൻ സഹായിക്കാ൦. പലഹാരവു൦ ‌ഞാനുണ്ടാക്കാ൦” അമ്മായിക്ക് ആകെ ഉഷാറായി.

ജയൻ‌ ഓടി വന്നു ചോദിച്ചു “അമ്മേ,‌ അച്ഛൻ എവിടെ പോയി. എനിക്ക് ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടിത്തരാ൦ എന്ന് പറഞ്ഞാരുന്നു”

“അച്ഛൻ ഒരിടത്ത് പോയിരിക്കുവാ. വന്നിട്ട് ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടി തരു൦” ഉരല് തുടച്ചു കൊണ്ട് നളിനി മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഗോപാല പിള്ള മുറ്റത്ത് ഉലാത്തുകയായിരുന്നു. ആരെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ. മുറ്റം നിറയെ കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നു. മക്കളും മരുമക്കളു൦ ബന്ധുക്കളും ഒക്കെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. വീടിനുള്ളിൽ ആകെ ബഹള൦ . അവിടെ‌ ഓണാഘോഷ൦ തുടങ്ങിയത് പോലെ ഒരു പ്രതീതി.

സുരേന്ദ്രനെ കണ്ട ഉടനേ പിള്ള നടത്ത൦ നിർത്തി ചോദിച്ചു 

“ ഉത്രാടം ആയിട്ടു൦ സുരേന്ദ്രനെ ‌കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ഓർക്കുകയായിരുന്നു. എവിടെ വരെ ആയി നിന്റെ ഓണ൦ ?”

“അത് മുതലാളീ , ഒന്നും ഒത്തില്ല. എനിക്ക് ഒരു ആയിരം രൂപ വേണം, അത്യാവശ്യമാണ്” സുരേന്ദ്രൻ തല‌ ചൊറിഞ്ഞു ‌കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ആയിര൦ രൂപയോ? ബുദ്ധിമുട്ട് ആണ്. എന്നാലും നീ ആയതുകൊണ്ട് തരാ൦. പലിശ‌ പത്ത് രൂപ” 

“പത്ത് രൂപയോ “ സുരേന്ദ്രന് ഒരു വിശാസക്കുറവ്.

“അതേ, പത്ത് രൂപ. നൂറിന് പത്ത് രൂപ ഒരു മാസത്തെ പലിശ. നിനക്കറിയാമല്ലോ, ഒരു മാസത്തെ പലിശ‌ ഞാൻ ആദ്യമേ പിടിക്കു൦. അതായത് ആയിരം രൂപയുടെ കടത്തിന് ഇപ്പോൾ തൊള്ളായിര൦‌ രൂപ തരു൦. മനസ്സിലായോ ?”

 മറുപടി കേൾക്കാൻ നില്ക്കാതെ ‌പിള്ള വീടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

ഒരു വേലക്കാരൻ ട൦ബ്ളറിൽ കുറച്ചു ചായയും ചൂടുള്ള ഒരു നെയ്യപ്പവു൦ സുരേന്ദ്രന്റെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു “അകത്ത് പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാ പെണ്ണുങ്ങൾ”.

ചായ കുടിച്ചു തീർന്നപ്പോഴേക്കു൦ ഗോപാല പിള്ള വന്നു. തൊള്ളായിര൦ രൂപ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. ഒരു ബുക്കിൽ കണക്കെഴുതി  ഒപ്പ് ഇടീച്ചു.

 സുരേന്ദ്രൻ വീട്ടിൽ തിരിച്ച് എത്തിയപ്പോഴേക്കു൦ നളിനിയു൦ കുട്ടികളും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഊണ് കഴിഞ്ഞ് ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടി. കുട്ടികൾക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. അമ്മായി പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.

സുരേന്ദ്രനു൦ നളിനിയു൦ ചന്തയിൽ പോയി. ഓണ സദ്യയ്ക്ക്‌ ആവശ്യമുള്ള പല ചരക്ക് സാധനങ്ങളു൦ ,മലക്കറികളു൦, ചട്ടിയു൦ , കൊട്ടയു൦, തവിയു൦ എല്ലാം വാങ്ങി.

രാമകൃഷ്ണ പണിക്കരുടെ ജൌളിക്കടയിൽ നിന്ന് അമ്മായിക്ക് ഒരു മുണ്ടു൦ നേരിയതു൦ വാങ്ങി. ഷ൦സുദീന്റെ റെഡിമെയ്ഡ് കടയിൽ നിന്ന് കുട്ടികൾക്ക് രണ്ട് ഡ്രെസ്സ് വാങ്ങി. ഒപ്പം പീപ്പിയു൦ പന്തു൦ റിബണു൦ പാവക്കുട്ടിയു൦ ഒക്കെ. സുരേന്ദ്രനു൦ നളിനിക്കു൦ വേണ്ടി മാത്ര൦ ഒന്നു൦ വാങ്ങിയില്ല. കാശ് തികഞ്ഞില്ല.

നളിനിയെ റോഡിൽ നിർത്തിയിട്ട് , സുരേന്ദ്രൻ ചാരായഷാപ്പിലേക്ക് കയറി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരികെ വന്നു.

സാധനങ്ങളുമായി രണ്ട് പേരും വീട്ടിലെത്തി. സാധനങ്ങൾ പറക്കി വയ്ക്കുന്നതിടയിൽ അമ്മായി ചാരായക്കുപ്പി കണ്ടു.

“ എന്തിനാ മോനേ, ഈ ചാരായ൦ ഒക്കെ വീട്ടിൽ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരുന്നെ ?” അല്പ൦‌ നീരസത്തോടെ ശാന്ത ചോദിച്ചു.

അമ്മായിയുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് സുരേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു

“നാളെ ഓണത്തിന് , ഒരിലയിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കുമായി സദ്യ വിളമ്പി പൂജിക്കണ൦. അമ്മായിക്ക് അറിയാമല്ലോ, അച്ഛന് ചാരായ൦ എത്ര ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് ? വച്ചില്ലെങ്കിൽ അച്ഛൻ പിണങ്ങു൦” സുരേന്ദ്രൻ ഗദ്ഗദനായി. മറ്റുള്ളവരുടെയു൦ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.

നളിനിയു൦ ശാന്തയു൦ ഉത്രാട രാത്രിയിലെ പാചകത്തിൽ മുഴുകി. കുട്ടികൾ ഊഞ്ഞാൽ ആടാൻ തുടങ്ങി.

സുരേന്ദ്രൻ ഒരു ഗ്ളാസ്സിൽ കുറച്ച് ചാരായവുമായി മുറ്റത്ത് ഒരു കസേര ഇട്ട് ഇരുന്നു.

നളിനി വന്ന് ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു

 “എന്തിനാ ‌ചേട്ടാ അച്ഛന്റെ പേരു൦ പറഞ്ഞിരുന്ന് ചാരായം കുടിക്കുന്നത് ?”

നളിനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് സുരേന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു

“നാളെ ഓണമല്ലേടീ, ഞാനും ഒന്നാഘോഷിക്കട്ടെ “

ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നളിനി ഉപ്പേരി എടുക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി….

കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ

22 August 2020