Friday, April 2, 2021

ഇന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച, അന്നും



ഇന്ന് ദുഃഖ വെള്ളിയാഴ്ച്ച.  AD 30 ലോ 33 ലോ എന്ന് തീർച്ചയില്ല, ഇതുപോലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച്ച ദിവസം ആയിരുന്നു സൻഹെഡ്രൻ എന്ന യഹൂദരുടെ കോടതി, റോമൻ സൈനികരുടെ സഹായത്തോടെ യേശുവിനെ തടവിലാക്കി, വിചാരണ ചെയ്തു ക്രൂശിച്ചത്. 

യേശു പ്രവചിച്ചിരുന്ന പോലെ തന്നെ, തലേ ദിവസം രാത്രി അവസാനത്തെ അത്താഴവും കഴിഞ്ഞ് ശിഷ്യനായ യൂദാസ് മുപ്പത് വെള്ളി നാണയങ്ങൾക്കായി യേശുവിനെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. രക്ഷിക്കാൻ തന്റെ ഉറ്റ അനുയായികൾ പോലും കൂടെ ഇല്ലായിരുന്ന യേശുവിനെ അവർ നിഷ്പ്രയാസം അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

പിലാത്തോസ് (Pontius Pilate ) എന്ന ഗവർണറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉള്ള കോടതി യേശുവിനെ പ്രധാനമായും രണ്ട് കുറ്റങ്ങൾക്കാണ് വിചാരണ ചെയ്തത്. 

ഒന്നാമത് ദൈവനിന്ദ (Blasphemy ). 

രണ്ടാമത്തേത് , രാജ്യദ്രോഹം (  Treason or Sedition).

 അതിന് പ്രധാന കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞത്, യേശു ക്രിസ്തു സ്വയം താൻ മിസിഹാ അഥവാ ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഒപ്പം താൻ യഹൂദരുടെ രാജാവ് ആണെന്നും പറഞ്ഞു. ഇത് രണ്ടും അന്നത്തെ മതവിശ്വാസികളും ഭരണകൂടവും വിശേഷിച്ചും റോമൻ സാമ്രാജ്യം ഒരു  വെല്ലുവിളിയായി കണ്ടു. യേശുവിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യേണ്ടത് അവരുടെ ഒരു വലിയ ആവശ്യമായി.

സാബത്ത് നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു  ഒരു കുറ്റം. അതായത് സാബത്ത് ദിനങ്ങളിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും സുഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

യേശു കാരണം യഹൂദരുടെ അമ്പലങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെടും എന്ന് അവർ പേടിച്ചു.

ഏതോ ദിവ്യ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് യേശു രോഗികളെ പൂർണമായും സുഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അതൊരു ക്ഷുദ്ര പ്രയോഗം ആണെന്നും അത് അനുവദനീയം അല്ലെന്നും അവർ തീരുമാനിച്ചു.

വിചാരണ സമയത്ത് യേശുവിന് എതിരെ സാക്ഷികൾ മുന്നോട്ട് വരാൻ പിലാത്തോസ്  പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആരും മുന്നോട്ടു വന്നില്ല. ആ സമയം അവർ ചില കള്ള സാക്ഷികളെ കൊണ്ടു വന്നു. പക്ഷേ അവർക്കും ശരിയായ രീതിയിൽ ഒന്നും സ്ഥാപിക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

അവസാനം മുഖ്യ ന്യായാധിപൻ യേശുവിനോട് ചോദിച്ചു

“ നീയാണോ ദൈവത്തിന്റെ പുത്രൻ ക്രിസ്തു ? “

യേശു പറഞ്ഞു

“ അതെ, ഞാൻ തന്നെ”

“ഞാൻ തന്നെ യഹൂദരുടെ രാജാവ്”

അതോടെ ‘ദൈവനിന്ദ’ ‘രാജ്യദ്രോഹം’ എന്ന് രണ്ട് കുറ്റങ്ങളും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
സന്ഹഡ്രൻ ഒന്നടങ്കം യേശുവിനെ ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കണമെന്ന് പിലാത്തോസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ആദ്യം പിലാത്തോസ് സമ്മതിച്ചില്ല. പക്ഷേ സമ്മർദ്ദം കൂടിയപ്പോൾ അതിന് വഴങ്ങി. യേശുവിനെ ക്രൂശിൽ തറയ്ക്കണമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.

പിലാത്തോസ് ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് തന്റെ കൈകൾ കഴുകി. എന്നിട്ട് അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു കൊണ്ട് പീലാത്തോസ് പറഞ്ഞു

“ ഞാൻ നിരപരാധിയാണ്. ഈ  രക്തത്തിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല”

ജനം ഒന്നടങ്കം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

“ഈ രക്തം ഞങ്ങളുടെയും , ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും പുറത്താണ്” . 

ലോകത്തിലെ എല്ലാ യഹൂദരും ഇന്നും അതിന്റെ ഭവിഷ്യത്തുകൾ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്.

യേശുവിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ചിലർ ഊരിയെടുത്ത് അവർക്കിടയിൽ പങ്കിട്ടെടുത്തു. യഹൂദരുടെ രാജാവാണെന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ തലയിൽ മുള്ളുകൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു കിരീടം ചൂടി. തലയിൽ നിന്നും മുഖത്തേക്ക് രക്തം ഒഴുകി. വേദനയോടെ ആ മുഖം കോടി. ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വലിയ ഒരു കുരിശ് തോളിൽ കയറ്റി വച്ച് കൊടുത്തു. കുരിശ് ചുമക്കാൻ കഴിയാതെ യേശു വീണു. വലിയ ചാട്ടവാർ കൊണ്ട് ശരീരത്തിൽ അടിച്ച് മുറിവുണ്ടാക്കി. ഒരുപാട് വേദന യേശു അനുഭവിച്ചു. അങ്ങനെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ആ കുരിശും ചുമന്നു കൊണ്ട് ഏകദേശം ഒമ്പത് മണിയോടെ കാൽവരിയിൽ എത്തി. 

യേശുവിനെ കുരിശിന്റെ മുകളിൽ മലർത്തി കിടത്തി. രണ്ട് കൈത്തണ്ടയിലും പിന്നെ കാലുകൾ ചേർത്ത് വച്ചും  ഓരോ കൂരിരുമ്പണി അടിച്ചു കയറ്റി. മൂന്ന് ആണികൾ കൊണ്ട് യേശുവിനെ കുരിശിൽ തറച്ചു. എന്നിട്ട്  ഡിസ്മാസ് , ഗസ്റ്റാസ് എന്ന പേരുകൾ ഉള്ള രണ്ടു കള്ളന്മാരുടെ നടുവിൽ കുരിശ് ഉയർത്തി നിർത്തി. മുറിവുകളിൽ നിന്നും രക്തം ധാരയായി ഒഴുകി. 

കുരിശിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് യേശു അവസാനമായി ഏഴ് വാക്യങ്ങൾ ആണ് ആകെ പറഞ്ഞത്.

ഒന്നാമത്തെ വാചകം.

“പിതാവേ, ഇവർക്ക് മാപ്പ് നൽകേണമേ. ഇവർക്ക് അറിയില്ല ഇവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന്."

അപ്പോഴേക്കും കള്ളന്മാരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു യേശു നിരപരാധി ആണെന്ന് താൻ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നും യേശുവിന്റെ രാജ്യം വരുമ്പോൾ തന്നെക്കുറിച്ച് ഓർക്കണമേ എന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. യേശു പറഞ്ഞു

"സത്യമായി പറയുന്നു, ഇന്ന് തന്നെ താങ്കൾ പറുദീസയിൽ എന്നോടൊപ്പം എത്തും"

ഇതിനിടയിൽ യേശു കുരിശിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് താഴേക്ക് നോക്കി. കരഞ്ഞ് വിവശയായ അമ്മ മറിയത്തെയും ഒപ്പം പ്രിയ ശിഷ്യൻ ജോണിനെയും കണ്ടു. അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു

" അമ്മേ ഇതാ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ, സുഹൃത്തേ ഇതാ നിങ്ങളുടെ അമ്മ"

കുറെ സമയം കഴിഞ്ഞു.

വേദന സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ യേശു മുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു

" എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ എന്തിന് ഉപേക്ഷിച്ചു ?"

ദാഹം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ യേശു കേണു

"എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു"

ഇത് കേട്ട് ഒരാൾ പുളിച്ച വിനാഗിരിയിൽ ഒരു തുണിക്കഷണം മുക്കി അതിനെ ഒരു നീളമുള്ള വടിയുടെ അറ്റത്ത് കെട്ടി യേശുവിന്റെ ചുണ്ടിനോട് ചേർത്ത് വച്ചു.
അത് കുടിച്ച യേശുവിന്റെ നാക്കും വായും ഉണങ്ങി വരണ്ടു.

ഈ ലോകത്തിൽ തന്റെ ജന്മം കൊണ്ടുള്ള ഉദ്ദേശ്യം  സഫലമായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ യേശു പറഞ്ഞു

" എല്ലാം തീർന്നു."

ഏകദേശം ഉച്ചയ്ക്ക് മൂന്നു മണിയോടെ യേശുവിന് മനസ്സിലായി തന്റെ പ്രാണൻ ത്യജിക്കാൻ സമയമായി എന്ന്. മുകളിലേക്ക് നോക്കി വലിയ ശബ്ദത്തിൽ യേശു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

" പിതാവേ, നിന്റെ കരങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ ആത്മാവ് ഇതാ ഏല്പിക്കുന്നു".

ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു എന്ന മനുഷ്യസ്നേഹി കുരിശിൽ കിടന്നു മരിച്ചു.

മാനവരാശിയുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റു വാങ്ങി, മനുഷ്യന്റെ നന്മയ്ക്കായി ജീവൻ ത്യജിച്ച യേശു ദേവന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ....

കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
02 April 2021

Sunday, March 28, 2021

വണ്ട് പറഞ്ഞ വിട



മഴ നനഞ്ഞു കൊണ്ട്
മധു നുകരാൻ എത്തിയ വണ്ടിനോട് പൂവോതി
“മതിയാവോളം നുകർന്നോളൂ സഖേ 
ഈ മധുവെല്ലാം,
മഴയിലൊലിച്ചു പോകും മുമ്പ്.”

വയറ് നിറഞ്ഞ്  വായ തുടച്ച് വണ്ടോതി
“നന്ദി സഖീ, നന്ദി,
ഇന്ന് അർക്കൻ ഉറങ്ങുന്നതോടെ
എന്നെന്നേക്കുമായി തീരും 
നീന്റെ ജീവിതം
രണ്ട് നാളുകൾ കഴിഞ്ഞെന്റേതും,
ഇനി നമുക്ക് ഒരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ
അന്ന് പൂവായ് നീയും വണ്ടായ് ഞാനും
ഒരു നാൾ ജനിക്കുമെങ്കിൽ,
നമുക്ക് അന്ന് കാണാം.
ഈ മഴയും, ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റും,
നിന്റെ മേനി ഉലയ്ക്കും മുമ്പ്
,
ഇതളുകൾ ഓരോന്നായി 
പൊഴിക്കും മുമ്പ്
,
ആരേലും നിർദ്ദയൻ
നിന്നെ കശക്കി ഏറിയും മുമ്പ്,
വിതറൂ നിന്റെ പരിമളം
ഒട്ടും  ബാക്കി വെക്കാതെ.
വിട പറയുന്നു സഖീ,
എന്നെന്നേക്കുമായി വിട…”


കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
29 Mar 2021



Thursday, March 25, 2021

ശങ്കരൻ വീണ്ടും തെങ്ങിൽ.



“ എടാ ബാബു, നീ എന്താ ഈ കാണിച്ചെ ? തേങ്ങയുടെ കൂടെ കരിക്കും കൂടി അടത്തിയോ ? എന്ത് കഷ്ടമാണെന്ന് നോക്കിക്കേ “ 

ഭവാനി അമ്മയുടെ ദേഷ്യത്തിൽ ഉള്ള ശകാരം കേട്ട് ബാബു ഒന്ന് വിരണ്ടു. ബാബു പറഞ്ഞു

“ അത് അമ്മേ, തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് കുലുക്കി നോക്കാൻ പറ്റുമോ തേങ്ങയാണോ കരിക്കാണോ എന്ന് ?”

“ തർക്കുത്തരം പറയുന്നോടാ അഹങ്കാരീ ? കുലുക്കി നോക്കീട്ടാണോടാ എല്ലാ മൂപ്പരന്മാരും തേങ്ങ ഇടുന്നത് ? നീ നാണു മൂപ്പരുടെ മോൻ തന്നെയല്ലേ ? “

ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി ഇല്ലാതെ ബാബു തല കുനിച്ചു നിന്നു. ഭവാനി അമ്മ പറഞ്ഞു.

“ മതി നിന്റെ തേങ്ങ ഇടീൽ. ആ കരിക്ക് വെട്ടി എല്ലാവർക്കും കൊടുക്ക്”
കരിക്ക് വെട്ടുന്നതിനിടയിൽ ബാബു പറഞ്ഞു 

“ സോറി. എനിക്ക് ഈ പണിയിൽ നല്ല പരിചയം ഇല്ല. അച്ഛന് നല്ല സുഖമില്ലാതെ കിടപ്പിലാണ്. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ വന്നത്”

“ ശരി ശരി, എന്നാ പിന്നെ വേറേ വല്ല പണിക്കും പൊയ്ക്കൂടെ നിനക്ക് ? “

ഭവാനി അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു ബാബുവിന്റെ കയ്യിൽ. പോകുന്നതിനു മുമ്പ് വളരെ താഴ്മയായി ബാബു ചോദിച്ചു

“ അമ്മേ, ഇവിടുത്തെ രാധാകൃഷ്ണൻ സാറിന് ഗൾഫിൽ വലിയ ജോലി അല്ലേ ? അവിടെ എനിക്ക് ഒരു ജോലി ശരിയാക്കാൻ പറ്റുമോ ? ഏത് ജോലിയും ഞാൻ ചെയ്യാം ”

“ ആ, അതൊക്കെ എന്റെ മോൻ വിചാരിച്ചാൽ നടക്കും. അടുത്ത മാസം ലീവിന് വരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പറഞ്ഞു നോക്കാം.”
 അല്പം അഭിമാനത്തോടെ ഭവാനി അമ്മ പറഞ്ഞു. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ ജോലികളും സ്വപ്നം കണ്ട് ബാബു വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ഏകദേശം ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് രാധാകൃഷ്ണൻ നായർ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ ലീവിനായി നാട്ടിൽ വന്നു. ഷാർജയിലെ ഒരു കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ സൈറ്റ് എഞ്ചിനീയർ ആയിരുന്നു രാധാകൃഷ്ണൻ നായർ. വന്നപ്പോൾ നാല് പേർക്ക് വേണ്ടി വിസ കൊണ്ടു വന്നു. അതിൽ ഒന്ന് ബാബുവിന് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു. ഷാർജയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം മുപ്പതു കിലോമീറ്റർ അകലെ ഒരു വലിയ ഹൗസിങ് കോംപ്ലക്സിൽ ഹെൽപ്പർ തസ്തികയിലേക്ക് നിയമനത്തിനുള്ള വിസ.

വിസയ്ക്കുള്ള പണം കൊടുക്കണം, യാത്ര ചെലവ്, സൂട്ട് കേസ് വാങ്ങണം, പിന്നെ കുറെ ഡ്രസ്സ് വാങ്ങണം അങ്ങനെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ. ബാബുവിന്റെ കയ്യിൽ പണം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. പതിനാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് രാധാകൃഷ്ണൻ നായർ ഗൾഫിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകും. അപ്പോൽ അയാളുടെ കൂടെ പോകണം. ഇല്ലെങ്കിൽ വിസ ക്യാൻസൽ ആകും. ബാബു ആകെ വിഷമിച്ചു. സഹായിക്കാൻ ആരും മുന്നോട്ടു വന്നില്ല. ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും ബാബുവിന്റെ കുടുംബത്തിന് ആധി വർദ്ധിച്ചു. അവസാനം നാണു മൂപ്പർ തനിക്ക് കുടി കിടപ്പ് അവകാശം കിട്ടിയ ആറ് സെന്റ് സ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് വീടൊഴികെയുള്ള രണ്ട് സെന്റ് സ്ഥലം തന്റെ അയൽക്കാരന് വിറ്റ് ആവശ്യമുള്ള പണം ബാബുവിനെ ഏല്പിച്ചു.

അങ്ങനെ രാധാകൃഷ്ണൻ നായരുടെ കൂടെ മറ്റ് മൂന്ന് ജോലിക്കാരും ഒത്ത് ബാബു ഷാർജയിൽ എത്തി. എയർപ്പോർട്ടും  വിമാനത്തിൽ യാത്രയും എല്ലാം ഒരു പുതിയ അനുഭവം ആയിരിന്നു. ഷാർജ സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ആണോ എന്ന് പോലും ബാബു സംശയിച്ചു. അവർ നേരേ പോയത് കൺസ്ട്രക്ഷൻ വർക്കേഴ്സ് താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ആയിരുന്നു. നൂറു കണക്കിന് തൊഴിലാളികൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന സൈറ്റ്.  ചിലയിടങ്ങളിൽ JCB  ഉപയോഗിച്ച് ഫൗണ്ടേഷന്റെ കുഴികൾ എടുക്കുന്നത് ബാബു അതിശയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. ചിലർ ഇരുമ്പു കമ്പി മുറിക്കുന്നു, പല രീതിയിൽ വളയ്ക്കുന്നു. ചിലയിടങ്ങളിൽ കോൺക്രീറ്റ് വണ്ടിയിൽ നിന്നും കോൺക്രീറ്റ് പമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് നൂറു കണക്കിന് അടി ഉയരത്തിൽ എത്തിച്ചു കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ചിലർ പ്ളമ്പിങ്ങിന്റെ പണിയിൽ മുഴുകി ജോലി ചെയ്യുന്നു. മറ്റു ചിലർക്ക് വയറിങ്ങിന്റെ പണി. ചിലർ ആശാരിപ്പണിയിൽ നിപുണർ. മറ്റു ചിലർക്ക് പെയിന്റിംഗ് ആണ് ജോലി. ചിലർ എയർ കണ്ടീഷണർ പിടിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നൂറ് കണക്കിന് ജോലികൾ. ബാബുവിന് മാത്രം ഇതിൽ ഒരു ജോലിയും വശമില്ല. 

രാധാകൃഷ്ണൻ നായർ ബാബുവിന് ഓരോ ജോലികളിലും സഹായി ആയി മാറി മാറി ജോലി കൊടുത്തു. പക്ഷെ ഒരു ജോലിയും ബാബുവിന് വഴങ്ങിയില്ല. 

പ്രയോജനം ഇല്ലാത്ത ഒരു തൊഴിലാളിക്ക് വെറുതെ ശമ്പളം കൊടുക്കാൻ കമ്പനി അധികൃതർ തയ്യാറായില്ല. പിന്നെ രാധാകൃഷ്ണൻ നായരുടെ ഇടപെടൽ കൊണ്ട് മൂന്ന് മാസത്തോളം അവിടെ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അതിന് ശേഷം ബാബുവിനെ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ചു.

വീട്ടിലേക്ക് കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് ബാബു കയറി വന്നത്. നാണു മൂപ്പരും ഭാര്യയും എന്ത് ചെയ്യും എന്നറിയാതെ അന്തം വിട്ട് ഇരുന്നു. നാല് ദിവസത്തേക്ക് ബാബു വീടിന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയില്ല. വീടിനകത്ത് തറയിൽ ഒരു പായ വിരിച്ച് വെറുതെ അങ്ങനെ കിടന്നു.

അഞ്ചാമത്തെ ദിവസം നാണു മൂപ്പർ ബാബുവിനെ അടുത്ത് വിളിച്ചു. കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ബാബു അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു

“ അച്ഛാ, ഞാൻ കാരണം എല്ലാം നശിച്ചു”

നാണു മൂപ്പർ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് ബാബുവിന്റെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“ സാരമില്ല മോനേ, ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ സ്വയം പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ ജീവിതം നമ്മെ  പഠിപ്പിക്കും. “

നാണു മൂപ്പർ തുടർന്നു.

“ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് നീ കളിച്ചു നടന്നു. അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ജാതിക്കാർക്ക് എത്ര വേണമെങ്കിലും ഫീസ് ഇല്ലാതെ പഠിക്കാം. ജോലിയും കിട്ടും. നമ്മുടെ ആൾക്കാർ എത്രയോ വലിയ ജോലികൾ നേടിയിരിക്കുന്നു ?
"

“എട്ടാം ക്ളാസിൽ തോറ്റ നീ പിന്നെ പഠിക്കാനേ പോയില്ല. എന്നാൽ  വേറേ എന്തെങ്കിലും തൊഴിൽ പഠിച്ചോ ? അതുമില്ല. ഞാനും നിന്റെ അമ്മയും എത്ര നിർബന്ധിച്ചിരുന്നു ? നീ വെറുതെ വായിൽ നോക്കി നടന്നു. ജീവിതം ഇങ്ങനെ ആക്കിയത് നീ തന്നെയാണ്. “

“ഞാൻ ഇനി എന്തു ചെയ്യും അച്ഛാ ?”

കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ബാബു ചോദിച്ചു.

നാണു മൂപ്പർ ബാബുവിന്റെ തോളിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

“ നിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു കുലത്തൊഴിൽ ഉള്ളത് നീ എന്താ മറക്കുന്നത് ? ഞാൻ ഈ കുടുംബം പുലർത്തിയത് കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്താണ്. ബുദ്ധിമുട്ട് ആയിരുന്നു,, എന്നാലും പട്ടിണി കിടന്നിട്ടില്ല. മരം കയറുന്നതും തേങ്ങ ഇടുന്നതും ഒന്നും നാണം കെട്ട ജോലി അല്ല. എല്ലാം ജോലിക്കും അതിന്റേതായ അന്തസ്സുണ്ട് . ഇക്കാലത്ത് നമ്മുടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെ ആൾക്കാർ തിരഞ്ഞ് നടക്കുന്നു. തൊഴിലിൽ നിനക്ക് വശമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. എന്റെ മോൻ ഇനി കുലത്തൊഴിൽ ചെയ്താൽ മതി”

ഏതോ ഒരു വലിയ ഭാരം തലയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി എന്ന് തോന്നി ബാബുവിന്. ബാബു അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് മുതൽ മരം കയറ്റം, തേങ്ങ അടക്കുന്നത്,  മരം വെട്ട് , വിറക് കീറൽ എന്നിങ്ങനെ കുലത്തൊഴിലിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നാണു മൂപ്പർ ബാബുവിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. എന്നിട്ട് തന്റെ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ കത്താൾ( വെട്ടുകത്തി)  മകനെ ഏല്പിച്ചു.

ബാബു തന്റെ ജോലി ആരംഭിച്ചു. ആദ്യം തേങ്ങ അടത്തിയത് ഭവാനി അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ. അതിന് കൂലി ഒന്നും വാങ്ങാതെ. പറഞ്ഞു

“ അമ്മേ, ഇത് ഒരു ചെറിയ ദക്ഷിണയായി കണക്കാക്കി എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം “

ബാബുവിന്റെ തലയിൽ കൈ വെച്ച് ഭവാനി അമ്മ അനുഗ്രഹിച്ചു

“നല്ലത് വരട്ടെ !”

തെങ്ങ് കയറാൻ ആളില്ലാതെ തേങ്ങയും ഓലയും എല്ലാം ഉണങ്ങി നശിച്ചു പോകുന്ന നാട്ടിൽ ബാബുവിന്റെ തീരുമാനം ഒരു അനുഗ്രഹം ആയിരുന്നു നാട്ടുകാർക്ക്. ഒരുപാട് ജോലികൾ കിട്ടി ബാബുവിന്.

ബാബു ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു. അധ്വാനിക്കണം, അതിനോടൊപ്പം ശരിയായ കൂലിയും വാങ്ങണം. കൂലിയായി ഇനി തേങ്ങ വാങ്ങില്ല. എന്തെങ്കിലും തന്നാൽ അത് മതി എന്ന സമ്പ്രദായവും നിർത്തി.

ബാബു തന്റെ കൂലി നിരക്ക് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു

“ ഒരു തെങ്ങ് കയറാൻ അമ്പത് രൂപ. തെങ്ങിൽ എത്ര തേങ്ങ ഉണ്ടായാലും. ഒരു തെങ്ങ് മുറിക്കാൻ ആയിരം രൂപ. മരം കയറി ശാഖകൾ മുറിക്കാൻ നുറു രൂപ. മരം മുറിക്കൽ  മരത്തിന്റെ വലിപ്പം അനുസരിച്ച്. കൂലി ഉടനെ തന്നെ പണം ആയി കിട്ടണം. കടം പറഞ്ഞുള്ള ജോലി ചെയ്യില്ല.”

ബാബുവിന്റെ നിബന്ധനകൾ നാട്ടുകാർ അംഗീകരിച്ചു.

ഇന്ന് ബാബുവിന് കൈ നിറയെ ജോലിയുണ്ട്. സഹായിക്കാൻ രണ്ടു ആളുകൾ കൂടെയുണ്ട്. നല്ല വരുമാനം. അല്ലലില്ലാത്ത ജീവിതം.

ഒരു ദിവസം നാണു മൂപ്പർ ബാബുവിനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു

“ നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരു പെണ്ണിനെ നോക്കട്ടെ, മോനേ ?”

“അതൊക്കെ അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടം .” ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ബാബു പറഞ്ഞു. ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി തന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി...


കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
25 Mar 2021 


Monday, March 22, 2021

ജീവനുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ

ഒരുപാട് ഉറങ്ങി
ജനിച്ചപ്പോൾ മുതൽ ഉറങ്ങി
എല്ലാ രാത്രികളിലും ഉറങ്ങി
ചിലപ്പോൾ
പകലിലും ഉറങ്ങി
ശുഭരാത്രി നേർന്നിട്ട് ഉറങ്ങി
ബോധം കെട്ട് ഉറങ്ങി
സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട് ഉറങ്ങി.

ഇനി കുറച്ച് ഉണർന്നിരിക്കാം
ഉണർന്നിരുന്ന് സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാം
ജീവനുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ
ആർക്കറിയാം
ആ സ്വപ്നങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ
സത്യം ആയാലോ !!


കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
22 Mar 2021


Tuesday, March 16, 2021

ഇരട്ടത്താപ്പ്



നാൽപ്പാമരമിട്ട വെള്ളം
തലയിലുടെ ഒഴിച്ചു,
താമരക്കുളത്തിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു,
സോപ്പുകൾ ഓരോന്നായി 
മാറി മാറി തേച്ചു
കറ്റാർവാഴ ജെല്ലി 
വെളിച്ചെണ്ണയിൽ ചാലിച്ച്
ദേഹമാസകലം തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു,
ഫെയർ ആൻഡ് ലവ്ലിയും ചുണ്ണാമ്പും സമാസമം ചേർത്ത് പുരട്ടി,
വെയിലത്ത് നടക്കാതെ 
തണലത്ത് നടന്നു,
മഷിക്കറുപ്പിൽ നീല ചാലിച്ച
എന്റെ നിറമൊട്ടും മാറിയില്ല.
കാർമുകിൽ വർണ്ണനെന്ന്
ആരും എന്നെ വിളിച്ചതുമില്ല.
“ ഇരുട്ടത്ത് നില്ക്കരുതേ”എന്നു മാത്രം
എല്ലാരും എന്നെ ഉപദേശിച്ചു.

കൃഷ്ണന്റെ നിറമോ വന്ദനീയം!
എന്റെ നിറമെന്തേ നിന്ദനീയം ??


കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
16 Mar 2021

Sunday, March 14, 2021

ഒരു വിലങ്ങിന്റെ വിലാപം



സ്വയം 
ഒന്ന് പൊട്ടാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ,
പൊട്ടിക്കരയാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ,
കയ്യെത്തി ആ ചുടുകണ്ണീർ
ഒന്നൊപ്പാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ !
വിതുമ്പുകയാണ് ഞാൻ.

കള്ളനെയും, തെമ്മാടിയെയും
കൊലയാളിയെയും, ആഭാസനേയും
ബന്ധിച്ച വിലങ്ങാണ് ഞാൻ.
പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാൻ ബന്ധിച്ചതോ ?
ഒരു സമര സേനാനിയെ,
അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി
മനസ്സാക്ഷിയും, മനോധർമ്മവും
മുറുകെപ്പിടിച്ചു പോരാടുന്ന
ധീര യോദ്ധാവിനെ.

എനിക്ക് വേണ്ടാ 
ഈ കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദം
എനിക്ക് വേണ്ടാ
ഈ ശക്തിയും ദൃഢതയും.
ആ ചുരുട്ടിയ മുഷ്ടിയിലേക്ക് 
അലിഞ്ഞ് ചേർന്നതിനെ
ഒരു ഇരുമ്പ് മുഷ്ടി ആക്കാൻ
കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ…


കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
14 Mar 2021.


Friday, March 12, 2021

ഒരു നൊമ്പര കവചം



തോക്ക് പിടിച്ചു
തഴമ്പിച്ച കൈകൾ കൊണ്ട്
എന്നെ ഒന്ന് കൂടി തലോടൂ..
ചില നൊമ്പരങ്ങൾ, മുറിവുകൾ
ഞാനും ഒന്നറിയട്ടെ.
നാളെ അതിർത്തിയിലേക്ക്
പോവുകയാണല്ലോ !
ഇന്നത്തെ പകലും
പിന്നെ രാത്രി മൊത്തവും
എനിക്കായ് മാത്രം 
നീ മാറ്റി വെയ്ക്കൂ.
ശരീരത്തിന്റെ 
ഭാഗമായ് മാറിയ
ആ യൂണിഫോമിനെപ്പോലെ
എന്നെയൊന്നു വാരിപ്പുണരൂ.
രാജ്യസ്നേഹം ആത്മാവിൽ
നിറച്ചത് പോലെ
എന്റെ ഊഷ്മാവും , ഗന്ധവും
ഒട്ടേറെ ഓർമ്മകളും
കൊണ്ട് പോകൂ ഒരു കവചമായി.
ഏത് സന്ദർഭത്തിലും
കൂടെയുണ്ടാകും ഞാൻ.
വിജയശ്രീ ലാളിതനായി
മടങ്ങി വരൂ.
കാത്തിരിക്കും ഞാൻ...

കേണൽ രമേശ് രാമകൃഷ്ണൻ
12 Mar 2021